KEY POINTS :

 

* ราคาน้ำมันดิบโลกที่สูงขึ้นทำให้ไทยต้องใช้เงินตราต่างประเทศเพื่อนำเข้าพลังงานมากขึ้น ส่งผลให้ดุลบัญชีเดินสะพัดขาดดุลและกดดันให้ค่าเงินบาทอ่อนค่าลง ซึ่งเป็นการซ้ำเติมต้นทุนของภาคการท่องเที่ยว

 

* ยุทธศักดิ์ สุภสร ประธาน กนอ.วิเคราะห์ 3 ฉากทัศน์ของค่าเงินบาท คือ หากแข็งค่าต่ำกว่า 30 บาท/ดอลลาร์ จะเป็นวิกฤตต่อการท่องเที่ยว, ช่วง 30-32 บาท เป็นช่วงเปลี่ยนผ่านสู่ตลาดนักท่องเที่ยวคุณภาพสูง และช่วง 32-34 บาท ถือเป็นจุดสมดุลเชิงยุทธศาสตร์

 

* พร้อมทั้งประเมินว่าค่าเงินบาทที่ระดับ 32-34 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐเป็น "จุดสมดุล" (Sweet Spot) ที่เอื้อต่อการแข่งขันของภาคท่องเที่ยวและส่งออกมากที่สุด และช่วยให้เศรษฐกิจขยายตัวได้ตามเป้าหมาย

 

นายยุทธศักดิ์ สุภสร ประธานกรรมการ การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (กนอ.) เปิดเผยว่า ในการวิเคราะห์ทิศทางของค่าเงินบาทไม่อาจมองข้ามอิทธิพลของ "ราคานํ้ามันดิบในตลาดโลก" ซึ่งมีความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างและส่งผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อทั้งเสถียรภาพของค่าเงินและต้นทุนของอุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทย ดังนี้

 

1)กลไกการส่งผ่านผ่านดุลบัญชีเดินสะพัด :

 

งานวิจัยเชิงประจักษ์ที่ใช้แบบจําลองทางเศรษฐมิติยืนยันว่า ราคานํ้ามันดิบเป็นหนึ่งในตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อการเคลื่อนไหวของค่าเงินบาทในระยะยาวอย่างมีนัยสําคัญ เนื่องจากประเทศไทยมีสถานะเป็นประเทศผู้นําเข้านํ้ามันสุทธิ (Net Oil Importer) โดยต้องพึ่งพาการนําเข้านํ้ามันดิบสูงถึงร้อยละ 86 ของปริมาณการบริโภคภายในประเทศ และมูลค่าการนําเข้าพลังงานคิดเป็นสัดส่วนสูงถึงร้อยละ 6.5 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) เมื่อราคานํ้ามันดิบในตลาดโลกปรับตัวสูงขึ้น 

 

ประเทศไทยจําเป็นต้องใช้เงินตราต่างประเทศ โดยเฉพาะดอลลาร์สหรัฐ จํานวนมหาศาลเพื่อชําระค่าพลังงานที่นําเข้า การไหลออกของเม็ดเงินนี้ส่งผลให้ดุลการค้าและดุลบัญชีเดินสะพัดเสื่อมถอยลงอย่างรวดเร็ว และมีความเสี่ยงสูงที่จะพลิกจากภาวะเกินดุลไปสู่การขาดดุล 

จากการประเมินความอ่อนไหวของสถาบันการเงิน (Sensitivity Analysis) พบว่าหากราคานํ้ามันดิบโลกเพิ่มขึ้นทุก ๆ 10 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรลจะส่งผลให้ดุลการค้าของไทยลดลงร้อยละ 0.9 ของ GDP ซึ่งสะท้อนความเปราะบางอย่างมาก สภาวะการขาดดุลบัญชีเดินสะพัดนี้จะสร้างแรงกดดันให้ "เงินบาทอ่อนค่าลง" ตามกลไกตลาดในที่สุด

 

2)ผลกระทบแบบทวีคูณต่อต้นทุนพลังงานภายในประเทศ :

 

ความสัมพันธ์ระหว่างค่าเงินและราคานํ้ามันยังส่งผลโดยตรงต่อราคาพลังงานหน้าสถานีบริการและต้นทุนการขนส่งภายในประเทศ ตัวอย่างเช่น หากราคานํ้ามันดิบอยู่ที่ 100 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรล ในสภาวะที่เงินบาทแข็งค่า (เช่น 32 บาทต่อดอลลาร์) ต้นทุนการนําเข้าจะอยู่ที่ประมาณ 3,200 บาท แต่หากเงินบาทอ่อนค่าลง (เช่น.37 บาทต่อดอลลาร์) ต้นทุนนําเข้านํ้ามันปริมาณเท่าเดิมจะพุ่งสูงถึง 3,700 บาททันที 

 

ดังนั้น เมื่อเกิดสภาวะที่ราคาน้ำมันดิบโลกแพงขึ้นพร้อมกับค่าเงินบาทที่อ่อนค่าลง จะกลายเป็นปัจจัยซํ้าเติมต้นทุนพลังงานและค่าครองชีพภายในประเทศอย่างรุนแรง

 

3)แรงกระเพื่อมถึงห่วงโซ่อุปทานอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว :

 

ความผันผวนของราคานํ้ามันดิบและค่าเงินบาทได้สร้างแรงกดดันต่อโครงสร้างต้นทุนของผู้ประกอบการท่องเที่ยวในทุกมิติ ในภาคการขนส่งทางอากาศ ราคานํ้ามันอากาศยาน (Jet fuel) ที่พุ่งสูงขึ้นบีบบังคับให้สายการบินต้องพยุงต้นทุนด้วยการปรับเพิ่มค่าธรรมเนียมเชื้อเพลิง ส่งผลให้ราคาตั๋วเครื่องบินอาจปรับตัวสูงขึ้นร้อยละ 15-20 ซึ่งกระทบโดยตรงต่อการตัดสินใจเดินทางของนักท่องเที่ยวต่างชาติ 

 

นอกจากนี้ ภาวะต้นทุนพลังงานแพงยังส่งผลให้ต้นทุนด้านโลจิสติกส์และการขนส่งสําหรับนักท่องเที่ยวพุ่งสูงขึ้นถึงร้อยละ 40 ในขณะที่ต้นทุนการดําเนินงานของธุรกิจโรงแรมและการบริการก็ขยับเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 25 ตามไปด้วย การส่งผ่านต้นทุนที่สูงขึ้นเหล่านี้ไปยังนักท่องเที่ยว จะย้อนกลับมาบั่นทอนขีดความสามารถในการแข่งขันด้านราคาของอุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ขณะที่การประเมินฉากทัศน์การเคลื่อนไหวของค่าเงินบาทเมื่อเทียบกับสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐ

 

นายยุทธศักดิ์ กล่าวว่า เพื่อคาดการณ์อนาคตและกําหนดทิศทางเชิงนโยบาย การประเมินฉากทัศน์การเคลื่อนไหวของค่าเงินบาทเมื่อเทียบกับสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐใน 3 ระดับ จะทําให้เห็นถึงผลกระทบเชิงปริมาณและทิศทางการปรับตัวของเศรษฐกิจไทยได้อย่างเป็นรูปธรรม

ฉากทัศน์ที่ 1 ค่าเงินบาทตํ่ากว่า 30 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ (วิกฤตความสามารถในการแข่งขัน) 

 

ฉากทัศน์นี้จัดเป็นสภาวะจําลองขั้นวิกฤตซึ่งอาจเกิดขึ้นได้หากกระแสเงินทุนไหลเข้าเก็งกําไรในสินทรัพย์เสี่ยงของไทยอย่างรุนแรง ราคาทองคําในตลาดโลกพุ่งทะยานอย่างต่อเนื่อง หรือดอลลาร์สหรัฐเสื่อมค่าลงอย่างหนักจากปัญหาหนี้สาธารณะในสหรัฐฯ การที่เงินบาทแข็งค่าหลุดระดับ 30 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ จะสร้างผลกระทบที่สร้างความเสียหายเป็นวงกว้าง

 

ผลกระทบต่ออุตสาหกรรมท่องเที่ยว: หากค่าเงินบาทแข็งค่าถึงระดับนี้อย่างเรื้อรัง จะบั่นทอนรายได้จากการท่องเที่ยวของไทยลงถึงร้อยละ 15-17 การแข็งค่าระดับนี้ทําให้นักท่องเที่ยวต่างชาติมองว่าการเดินทางมาประเทศไทยมีราคาแพงเกินจริงอย่างไม่มีเหตุผล เมื่อเทียบกับคุณภาพโครงสร้างพื้นฐานที่ได้รับ การหดตัวจะเกิดขึ้นอย่างฉับพลันในกลุ่มตลาดระยะไกล (Long-haul) จากยุโรปและอเมริกา เนื่องจากค่าใช้จ่ายโดยรวมจะเกินกว่างบประมาณที่ยอมรับได้ ในขณะที่ตลาดระยะใกล้จากประเทศเพื่อนบ้านจะเปลี่ยนจุดหมายปลายทางไปยังเวียดนาม ฟิลิปปินส์ หรืออินโดนีเซียอย่างถาวร

 

ความท้าทายของภาคธุรกิจ: อุตสาหกรรมโรงแรมจะเผชิญกับภาวะอุปทานส่วนเกิน Oversupply อย่างหนักหน่วง ปัจจุบันประเทศไทยมีห้องพักที่จดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายและห้องพักทางเลือกในแพลตฟอร์มอย่าง Airbnb รวมกันมากกว่า 200,000 ห้อง (คิดเป็นร้อยละ 15 ของอุปทานทั้งหมด) เมื่ออุปสงค์หดตัวลงอย่างรุนแรงถึงร้อยละ 15-17 สงครามราคา จะปะทุขึ้นในหมู่ผู้ประกอบการโรงแรมระดับ3 ดาวลงมา นําไปสู่การลดคุณภาพบริการ การปลดพนักงาน และปัญหาหนี้เสียในภาคอุตสาหกรรมบริการ

 

ผลกระทบต่อเศรษฐกิจมหภาค: ภาพรวมของเศรษฐกิจไทย (GDP) จะถูกฉุดรั้งอย่างรุนแรง ภาคการส่งออกจะสูญเสียตลาดให้แก่ประเทศคู่แข่งในอาเซียนอย่างไม่อาจกู้คืนได้ และหากราคานํ้ามันดิบในตลาดโลกทรงตัวในระดับสูงกว่า 80 ดอลลาร์ต่อบาร์เรลตามการคาดการณ์ของ Bank of America ในช่วงไตรมาสที่สองของปีประเทศไทยอาจเผชิญกับภาวะขาดดุลบัญชีเดินสะพัดซึ่งจะยิ่งซํ้าเติมเสถียรภาพทางเศรษฐกิจให้ทรุดโทรมลง

ฉากทัศน์ที่ 2 ค่าเงินบาทอยู่ที่ 30-32 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ (ช่วงเวลาเปลี่ยนผ่านและคัดกรอง)

 

นี่คือฉากทัศน์ที่เป็นสภาวะปัจจุบันและมีแนวโน้มที่จะดําเนินต่อไปในช่วงปี2569 โดย Bank of America คาดการณ์ว่าเงินบาทจะอ่อนค่าไปแตะระดับ 33 บาทในช่วงกลางปี 2569 ก่อนจะแข็งค่ากลับมาปิดปีที่ระดับ 31 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ ระดับอัตราแลกเปลี่ยนนี้ถือเป็น "ตัวกรอง" ทางโครงสร้างเศรษฐกิจที่บีบบังคับให้อุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทยต้องก้าวออกจาก Comfort Zone

 

การปรับเปลี่ยนองค์ประกอบนักท่องเที่ยว ภายใต้ค่าเงินในกรอบ 30-32 บาท ประเทศไทยยังคงไม่สูญเสียความน่าดึงดูดใจระดับโลก แต่โครงสร้างและคุณลักษณะของนักท่องเที่ยวจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างมีนัยสําคัญ นักท่องเที่ยวที่ให้ความสําคัญกับราคาของถูกจะลดลง ในขณะที่ตลาดที่มี "ความยืดหยุ่นทางเศรษฐกิจสูง" จะทวีความสําคัญมากขึ้น 

 

กลุ่มนักท่องเที่ยวรายได้สูงจากตลาดระยะใกล้ เช่น สิงคโปร์ ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ ฮ่องกง ออสเตรเลีย และกลุ่มประเทศอ่าวอาหรับ ซึ่งตัดสินใจเดินทางโดยเน้นที่ประสบการณ์ ความปลอดภัย สุขภาพและ Gastronomy มากกว่าการพิจารณาเพียงแค่ราคา จะกลายเป็นเป้าหมายหลัก 

 

ข้อมูลการใช้จ่ายเฉลี่ยต่อทริปของนักท่องเที่ยวต่างชาติในไทยปัจจุบันอยู่ที่ประมาณ 1,300 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งยังคงตํ่ากว่าระดับ 1,600 ดอลลาร์สหรัฐของญี่ปุ่น และ 1,700 ดอลลาร์สหรัฐของสิงคโปร์แสดงให้เห็นว่าประเทศไทยยังมีช่องว่างในการยกระดับไปสู่การเป็นจุดหมายปลายทางระดับพรีเมียม ฉากทัศน์นี้เป็นการส่งสัญญาณว่าประเทศไทยกําลังก้าวข้ามยุค "ของถูก" ไปสู่อนาคตของการท่องเที่ยวที่กําหนดด้วยประสบการณ์ คุณภาพ และมูลค่าระยะยาว

 

ผลลัพธ์เชิงธุรกิจและภาพรวมเศรษฐกิจ: การเติบโตของเศรษฐกิจในภาพรวมจะขยายตัวในระดับที่ตํ่ากว่าศักยภาพ (ประมาณร้อยละ 1.8 - 2.0) ผู้ประกอบการต้องเผชิญกับความท้าทายจากปรากฏการณ์ที่นักท่องเที่ยวระมัดระวังในการใช้จ่าย ธุรกิจระดับกลางที่ไม่มีจุดขายชัดเจนจะประสบปัญหา ในขณะที่ธุรกิจที่นําเสนอบริการเชิงคุณค่า เช่น Medical Tourism สปาและการดูแลสุขภาพ จะสามารถปรับตัวและดึงดูดนักท่องเที่ยวกลุ่มกําลังซื้อสูงเพื่อรักษากําไรไว้ได้

ฉากทัศน์ที่ 3 ค่าเงินบาทอยู่ที่ 32-34 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ (จุดสมดุลเชิงยุทธศาสตร์)

 

ระดับอัตราแลกเปลี่ยนในกรอบ 32-34 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ ได้รับการประเมินจากภาคเอกชนและหอการค้าไทยว่าเป็น "จุดสมดุลเชิงกลยุทธ์" (Strategic Sweet Spot) ที่เหมาะสมกับสภาวะเศรษฐกิจตามความเป็นจริงมากที่สุด ในขณะที่การอ่อนค่าไปจนถึง 35 บาทต่อดอลลาร์เหมือนเช่นในปี 2562 (ก่อนเกิดการระบาดของโควิด-19) จะเป็นปัจจัยหนุนเชิงบวกที่ทรงพลังที่สุด

 

ประโยชน์ต่ออุตสาหกรรมท่องเที่ยว: เมื่อค่าเงินบาทอยู่ในระดับนี้ ความสามารถในการแข่งขันด้านราคาของไทยจะทัดเทียมหรือเหนือกว่าประเทศเวียดนามและญี่ปุ่น นักท่องเที่ยวต่างชาติจะรู้สึกถึงความคุ้มค่าอย่างแท้จริง ซึ่งจะช่วยปลดล็อกข้อจํากัดทางจิตวิทยาในการตัดสินใจเดินทาง อํานาจซื้อที่เพิ่มขึ้นจะช่วยดึงดูดกลุ่มนักท่องเที่ยวจีนขนาดใหญ่ (Group) ให้กลับมาฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว

 

ผลกระทบทางเศรษฐกิจในวงกว้าง: การใช้จ่ายที่ผ่อนคลายขึ้นของนักท่องเที่ยวในฉากทัศน์นี้ จะก่อให้เกิดตัวคูณผลสัมฤทธิ์ (Multiplier Effect) ที่มีประสิทธิภาพ เม็ดเงินจะไหลทะลักออกจากโรงแรมหรูใจกลางเมือง กระจายลงสู่ร้านอาหารริมทาง ธุรกิจนวดแผนไทย รถรับจ้างสาธารณะ และตลาดนัดชุมชนช่วยบรรเทาปัญหาการกระจุกตัวของรายได้ ซึ่งในปัจจุบันรายได้จากการท่องเที่ยวยังคงกระจุกตัวอยู่เพียง 6 จังหวัดหลัก ได้แก่ กรุงเทพฯ ภูเก็ต พัทยา สุราษฎร์ธานี เชียงใหม่ และกระบี่ 

 

ยิ่งไปกว่านั้น ในมิติของเศรษฐกิจมหภาค ค่าเงินที่ 32-34 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ จะช่วยชุบชีวิตภาคการส่งออกของไทยให้กลับมามีส่วนต่างกําไรที่เหมาะสม ป้องกันปัญหาสินค้านําเข้าทะลักได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยไม่สร้างแรงกดดันเงินเฟ้อในประเทศจนเกินควบคุม ช่วยผลักดันให้ GDP ของประเทศสามารถขยายตัวทะลุเป้าหมายร้อยละ 2.5 ได้สําเร็จ

 

นายยุทธศักดิ์ ระบุว่า อัตราแลกเปลี่ยนเงินบาทจึงเปรียบเสมือนกระจกสะท้อนโครงสร้างทางเศรษฐกิจที่แท้จริงของประเทศไทยการพึ่งพากลยุทธ์การลดราคาและเน้นปริมาณการรองรับนักท่องเที่ยวจํานวนมากเช่นในอดีต สร้างความเปราะบางเมื่อประเทศต้องเผชิญกับสภาวะเงินบาทแข็งค่า ดังนั้น เพื่อก้าวข้ามผ่านวงจรอุบาทว์ที่บั่นทอนขีดความสามารถในการแข่งขัน อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวไทยจําเป็นต้องดําเนินการปรับตัวเชิงโครงสร้างอย่างเป็นรูปธรรม ดังนี้

 

1)การปรับจุดยืนทางการตลาดจาก "ปริมาณ" สู่ "คุณค่า" เร่งเปลี่ยนผ่านรูปแบบธุรกิจ โดยลดการพึ่งพานักท่องเที่ยวที่อ่อนไหวต่อราคา และหันมามุ่งเน้นกลุ่มที่มีความยืดหยุ่นสูง การใช้ประโยชน์จากกระแส "Silver Economy" หรือสังคมผู้สูงวัย โดยบูรณาการภาคการท่องเที่ยวเข้ากับบริการด้านสุขภาพและการแพทย์ (Medical and Wellness Tourism) จะช่วยเพิ่มระยะเวลาการพํานักและมูลค่าการใช้จ่ายต่อหัวได้อย่างมีนัยสําคัญ 

 

ธุรกิจโรงแรมจําเป็นต้องชูจุดเด่นด้านคุณค่าของประสบการณ์ ความปลอดภัย สุขภาพ และคุณภาพของการบริการระดับเวิลด์คลาส เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มชดเชยความเสียเปรียบด้านอัตราแลกเปลี่ยน

 

2)การปกป้องและเสริมสร้างความเข้มแข็งของห่วงโซ่อุปทานท้องถิ่น เพื่อลดผลกระทบจากต้นทุนที่ผันผวนตามอัตราแลกเปลี่ยน ผู้ประกอบการโรงแรมและบริการร้านอาหารควรลดสัดส่วนการนําเข้าวัตถุดิบลงจากปัจจุบันที่ร้อยละ 30-35 และหันมาใช้กระบวนการจัดซื้อวัตถุดิบคุณภาพสูงจากเครือข่ายเกษตรกรภายในประเทศ 

 

การทําเช่นนี้ไม่เพียงแต่ช่วยลดความเสี่ยงด้านค่าเงิน แต่ยังเป็นการกระตุ้นตัวคูณทางเศรษฐกิจระดับฐานราก ในขณะเดียวกัน ภาครัฐต้องมีมาตรการปกป้องผู้ประกอบการ SMEs จากการทุ่มตลาดของสินค้านําเข้าราคาถูก เพื่อรักษาเอกลักษณ์และขีดความสามารถในการผลิตสินค้าของที่ระลึกและไลฟ์สไตล์ของไทย

 

3)นโยบายเศรษฐกิจมหภาคและการบริหารจัดการค่าเงินแบบบูรณาการ ธนาคารแห่งประเทศไทยและกระทรวงการคลังประสานการทํางานกันอย่างใกล้ชิด เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งเชิงนโยบายในสภาวะที่การลดอัตราดอกเบี้ยนโยบายเพื่อกระตุ้นการลงทุนและชะลอการแข็งค่าของเงินบาท ซึ่งอาจถูกจํากัดด้วยความกังวลด้านเสถียรภาพและภาวะเงินเฟ้อ 

 

ภาครัฐจึงจําเป็นต้องใช้เครื่องมือทางการคลังอย่างตรงจุด (Targeted Measures) เพื่อบรรเทาภาระต้นทุนของผู้ส่งออกและธุรกิจท่องเที่ยว พร้อมทั้งกําหนดมาตรการแยกบัญชีการเคลื่อนย้ายเงินทุนจากการซื้อขายทองคําออกจากระบบแลกเปลี่ยนเงินตราปกติอย่างเป็นระบบ เพื่อให้การประเมินค่าเงินบาทสะท้อนปัจจัยพื้นฐานทางเศรษฐกิจที่แท้จริง ไม่ให้บิดเบือนขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ

 

นายยุทธศักดิ์ กล่าวทิ้งท้ายว่า อัตราแลกเปลี่ยนเงินบาทเป็นทั้งบททดสอบและตัวเร่งปฏิกิริยาต่อเศรษฐกิจไทย การที่ค่าเงินบาททรงตัวอยู่ในกรอบ 32-34 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ ถือเป็นจุดสมดุล (Sweet Spot) ที่เอื้ออํานวยต่อทั้งการเติบโตของการส่งออกและการดึงดูดนักท่องเที่ยวต่างชาติให้กลับมาฟื้นตัวอย่างเต็มกําลัง 

 

อย่างไรก็ตาม ความท้าทายที่แท้จริงไม่ได้จํากัดอยู่เพียงตัวเลขของอัตราแลกเปลี่ยน หากแต่อยู่ที่ความสามารถของกลไกภาครัฐและเอกชนในการปรับตัวเชิงโครงสร้าง ก้าวข้ามขีดจํากัดด้านการแข่งขันด้วยราคาและรังสรรค์ระบบนิเวศการท่องเที่ยวของไทยให้มีความยืดหยุ่น ทรงคุณค่า และพร้อมรับมือกับความผันผวนของโลกยุคใหม่ได้อย่างยั่งยืน

 

ที่มา ฐานเศรษฐกิจ

วันที่ 30 มีนาคม 2569