“Thailand has a very good positioning.”

 

ผมได้ยินประโยคนี้ใน Panel ที่ Techsauce Global Summit 2026 แล้วทั้งดีใจและเสียวๆ พร้อมกัน เพราะ Position ที่ดีมีประโยชน์ ก็ต่อเมื่อเราขยับจากมัน

 

ดร.ต้นสน สันติธาร เสถียรไทย เริ่มจากโจทย์ใหญ่ของเศรษฐกิจไทย

 

ที่ผ่านมาเราโตด้วยการเพิ่ม Inputs – คน ทุน และทรัพยากร แต่เมื่อประเทศไทยแก่ลง แรงงานไม่เพิ่มเหมือนเดิม โมเดลนี้เริ่มไปต่อยาก ถ้าเพิ่มคนไม่ได้ ก็ต้องเพิ่ม Productivity แต่ Productivity ไม่ใช่เพียงทำของเดิมให้เร็วขึ้น ถูกลง หรือใช้คนน้อยลง

 

Technology ต้องช่วยให้เรา ทำสิ่งใหม่ที่เมื่อก่อนทำไม่ได้ ผมชอบอีกประโยคของต้นสน – “True resilience does not lie in isolation.” โลกยิ่ง Fragmented เราไม่ได้ยิ่งต้องปิดประเทศ ตรงกันข้าม เราต้องสร้าง Capability ที่แข็งแรงภายใน ขณะเดียวกันก็ยัง Connected กับโลก เพราะไม่มีประเทศไหนสร้างอนาคตได้คนเดียว

 

คุณขัตติยา อินทรวิชัย จาก KBank พาโจทย์นี้ลงมาที่ SME

 

SME รอบหน้าจะอยู่แค่ Survive ไม่พอ ต้อง Adapt → Transform → Thrive และ Access to Finance อย่างเดียวก็ไม่พอเช่นกัน ต้องมี Technology, Business Model ใหม่, Market Access, Risk Management และความสามารถในการปรับตัว ผมเลยคิดต่อว่า คำถามของธนาคารในอนาคตอาจไม่ใช่เพียง “เราปล่อยกู้ให้เขาได้ไหม?” แต่อาจเป็น “เงินของเราช่วยให้เขา Transform ได้ไหม?”

 

จาก Financing the Business ไปสู่ Financing the Transformation คุณขัตติยายังพูดถึง Transition Finance เพราะ Green ไม่ควรเป็นของประดับข้าง Strategy อีกต่อไป มันกำลังกลายเป็นส่วนหนึ่งของ Competitiveness Alejandro พูดคำที่ผมคิดว่าร้อยทั้ง Session เข้าด้วยกัน – “Credibility of execution.” Capital กำลังเคลื่อน Supply Chains กำลังถูกจัดใหม่ เงินทุนโลกกำลังมองหา credible, investable countries

 

ประเทศที่ไม่ได้เพียงประกาศ Regulatory Reform แต่ทำจริง ลงทุนใน Skills จริง ยกระดับ Sustainability Standards จริง

 

Alejandro จึงมองว่า “Thailand has a very good positioning.”

 

ผมเห็นด้วยครับ เราอาจไม่ได้ขาดโอกาสเลย Technology กำลังมา Capital กำลังหาที่ไป Supply Chains กำลังจัดใหม่ และ Thailand ก็อยู่ถูกที่ สิ่งที่ต้องพิสูจน์คือ ‘เราจะเปลี่ยน Position ให้เป็น Performance ได้หรือไม่’

 

แล้วเรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับ Board?

 

ผมคิดว่าเกี่ยวโดยตรง เพราะสิ่งที่เกิดกับประเทศไทย ก็กำลังเกิดกับบริษัทจำนวนมากเช่นกัน หลายบริษัทมี Good Position – มี Brand มี Capital มีลูกค้า มี Distribution มีคนเก่ง และบางแห่งมี Technology พร้อมเสียด้วย แต่ในโลกที่ Capital, Technology และ Supply Chain เคลื่อนเร็วกว่ารอบประชุม Board สิ่งที่เคยเป็น Strategic Advantage อาจมี Shelf Life สั้นกว่าที่เราคิด

 

หน้าที่ของ Board จึงไม่ใช่เพียงถามว่า “วันนี้เราอยู่ใน Position ที่ดีหรือไม่?” แต่ต้องถามต่อว่า “Position นี้กำลังเปิด Window of Opportunity อะไร และเราขยับเร็วพอหรือยัง?” เพราะ Opportunity มีเรื่องน่ารำคาญอยู่อย่างหนึ่งครับ มันไม่ค่อยรอ Agenda การประชุมครั้งหน้า

 

3 คำถามที่ Board น่าชวนฝ่ายจัดการคุย

 

1. Productivity – Technology ของเรากำลังช่วยให้ทำของเดิมดีขึ้น หรือทำให้เกิดสิ่งใหม่ที่เมื่อก่อนทำไม่ได้?

 

ถ้ายังวัด Technology ด้วย Cost Saving อย่างเดียว เราอาจกำลังใช้เครื่องยนต์ใหม่เพื่อขับรถไปเส้นทางเดิม

 

2. Transformation – เงินทุนและทรัพยากรที่เราลงวันนี้ กำลัง Finance the Business หรือ Finance the Transformation?

 

Growth CAPEX, Technology, People และ Sustainability ควรถูกมองร่วมกันว่า กำลังสร้างความสามารถในการแข่งขันชุดใหม่ให้บริษัทหรือไม่

 

3. Execution – ถ้าเรามี Position ที่ดีจริง อะไรคือหลักฐานว่าเรากำลังเปลี่ยนมันเป็น Performance?

 

ใครเป็น Owner? Milestone คืออะไร? ต้องเห็นผลเมื่อไร? และ Board จะรู้ได้อย่างไรว่าความเร็วขององค์กรยังทันกับความเร็วของโลก?

 

ฟังแล้วผมนึกถึงฟุตบอล การยืนถูกตำแหน่งสำคัญครับ แต่ถ้าบอลมาถึงแล้ว เรายังประชุมกันว่าใครควรยิง…Scoreboard ก็คงไม่ประทับใจกับ Positioning ของเราเท่าไร สามเสียงใน Panel วันนี้ สำหรับผมจึงเหลือสามคำ Productivity → Transformation → Execution สองคำแรกบอกว่าเราต้องไปทางไหน คำสุดท้ายต่างหากที่จะบอกว่าเราไปถึงหรือเปล่า

 

Thailand has a good position คราวนี้เหลือแค่ขยับ

 

ที่มา thestandard

วันที่ 27 กันยายน 2569