เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2569 มณฑลฝูเจี้ยนของจีนเปิดเผยความคืบหน้าการดำเนินงานภายใต้ "แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมห้าปีฉบับที่ 14" โดยระบุว่า ฝูเจี้ยนในฐานะพื้นที่หลักของเส้นทางสายไหมทางทะเลในศตวรรษที่ 21 ได้ใช้จุดแข็งด้านที่ตั้งทางภูมิศาสตร์และโครงสร้างพื้นฐานด้านการค้า กระชับความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการค้ากับประเทศตามเส้นทางสายไหมทางทะเลอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้การค้าระหว่างประเทศขยายตัวอย่างมีนัยสำคัญ

 

ข้อมูลจากศุลกากรเมืองเซี่ยเหมินระบุว่า ในปี 2568 มณฑลฝูเจี้ยนมีมูลค่าการนำเข้าและส่งออกกับประเทศในเส้นทางสายไหมทางทะเลรวมกว่า 1.01 ล้านล้านหยวน คิดเป็นร้อยละ 53.69 ของมูลค่าการค้าทั้งหมดของมณฑล โดยแบ่งเป็นมูลค่าการส่งออก 5.49 แสนล้านหยวน และมูลค่าการนำเข้า 4.60 แสนล้านหยวน สะท้อนบทบาทของฝูเจี้ยนในฐานะประตูการค้าทางทะเลที่สำคัญของจีน

 

ขณะเดียวกัน ฝูเจี้ยนยังมีการค้ากับประเทศคู่ค้าหลักในเส้นทางสายไหมทางทะเลอย่างคึกคัก โดยคู่ค้าสำคัญ 3 อันดับแรกในปี 2568 ได้แก่ อินโดนีเซีย เวียดนาม และบราซิล มีมูลค่าการนำเข้าและส่งออก 1.22 แสนล้านหยวน 7.56 หมื่นล้านหยวน และ 6.2 หมื่นล้านหยวน ตามลำดับ คิดเป็นร้อยละ 25.76 ของมูลค่าการค้ารวมทั้งหมดของมณฑล สะท้อนการกระจายความร่วมมือทางการค้าและความเชื่อมโยงทางเศรษฐกิจที่เพิ่มขึ้นกับประเทศกำลังพัฒนาในภูมิภาคต่างๆ (ข้อมูล: สถานกงสุลใหญ่ ณ เมืองเซี่ยเหมิน, เรียบเรียงโดย: ศูนย์ธุรกิจสัมพันธ์)

 

ที่มา globthailand

วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2569