เมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2569 รัฐบาลมณฑลกุ้ยโจวได้ประกาศแผนขับเคลื่อนเศรษฐกิจ โดยมุ่งเน้นการพัฒนาใน 4 ด้านสำคัญ ได้แก่ การพัฒนาอุตสาหกรรม การผลักดันโครงการ การดึงดูดการลงทุน และการพัฒนาผู้ประกอบการและภาคธุรกิจ เพื่อยกระดับเศรษฐกิจของมณฑลให้เติบโตอย่างเป็นรูปธรรม โดยมี 5 เมืองรองสำคัญร่วมแสดงศักยภาพของพื้นที่เพื่อสนับสนุนยุทธศาสตร์ดังกล่าว

 

เขตปกครองตนเองเฉียนหนานมีจุดแข็งด้านอุตสาหกรรมฟอสฟอรัส โดยตั้งเป้าพัฒนาอุตสาหกรรมแปรรูปแร่ให้มีมูลค่าสูง และสร้างคลัสเตอร์ “เคมีฟอสฟอรัส+การหลอมโลหะ+วัสดุใหม่” แบบครบวงจร ซึ่งในปี 2568 อุตสาหกรรมฟอสฟอรัสของพื้นที่มีมูลค่ากว่า 75,000 ล้านหยวน โดยเฉพาะอุตสาหกรรมวัสดุแบตเตอรี่พลังงานใหม่ที่เติบโตอย่างรวดเร็วภายใน 4 ปีจนมีมูลค่าระดับ 20,000 ล้านหยวน 

 

ขณะที่เมืองลิ่วผานสุ่ยใช้จุดแข็งด้านพลังงานและการท่องเที่ยว โดยมีการผลิตถ่านหินมากกว่า 80 ล้านตันในปีเดียว และตั้งอยู่ในมณฑลที่มีปริมาณสำรองถ่านหินราว 80,000 ล้านตัน สูงเป็นอันดับ 5 ของจีน อีกทั้งยังมีสภาพอากาศเย็นสบาย เหมาะต่อการพัฒนาเป็นเมืองท่องเที่ยวและพักผ่อน

 

ด้านเมืองอานซุ่นมุ่งพัฒนาอุตสาหกรรมการบินควบคู่กับการท่องเที่ยว โดยมีเป้าหมายเป็นฐานอุตสาหกรรมการบินระดับประเทศ และเป็นที่ตั้งของน้ำตกหวงกั่วซู่ แหล่งท่องเที่ยวระดับ 5A ของจีน พร้อมทั้งส่งเสริม 5 อุตสาหกรรมหลัก ได้แก่ การบิน การท่องเที่ยว พลังงานใหม่ อาหารและยา และดิจิทัล ขณะที่เมืองถงเหรินเน้นการพัฒนาอุตสาหกรรมวัสดุใหม่จากแร่แมงกานีส และพลังงานสะอาด โดยอาศัยทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ในการต่อยอดเป็นคลัสเตอร์อุตสาหกรรมยุทธศาสตร์

 

ในส่วนของเขตปกครองตนเองเฉียนซีหนานมีความโดดเด่นด้านทำเลที่ตั้งซึ่งเชื่อมต่อ 3 มณฑล ได้แก่ กุ้ยโจว ยูนนาน และกว่างซี พร้อมทั้งเป็นฐานพลังงานสำคัญของมณฑล โดยมุ่งพัฒนาอุตสาหกรรมอะลูมิเนียมและการแปรรูป เช่น ล้อรถยนต์ โซลาร์เซลล์ และโลหะผสม รวมถึงการผลิตอะลูมิเนียมโดยใช้พลังงานสะอาด พร้อมผลักดันคลัสเตอร์อุตสาหกรรม “ถ่านหิน+ไฟฟ้า+อะลูมิเนียม” แบบครบวงจรในระดับหมื่นล้านหยวน เพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับโครงสร้างเศรษฐกิจของมณฑลในระยะยาว (ข้อมูล: สถานกงสุลใหญ่ ณ นครคุนหมิง, เรียบเรียงโดย: ศูนย์ธุรกิจสัมพันธ์)

 

ที่มา globthailand

วันที่ 29 เมษายน 2569