พฤติกรรมฝืนมาทำงาน หรือ Presenteeism คือการที่พนักงานแบกความเศร้าจากเรื่องส่วนตัวมาฝืนทำงานจนสมองล้า ข้อมูลจาก Harvard Business Review ระบุว่าภาวะนี้สร้างความเสียหายให้องค์กรมากกว่าการลาหยุดถึง 10 เท่า องค์กร ผู้นำ และคนทำงาน ควรทำความเข้าใจว่านี่คือสภาวะทางใจหนึ่งของมนุษย์ และเรียนรู้วิธีประคองทั้งจิตใจและหน้าที่การงานให้เดินหน้าต่อไปได้

 

✅  ภาวะมาทำงานแต่ใจแตกสลายคืออะไร :

 

Presenteeism อาการนี้ไม่ใช่แค่ความขี้เกียจ แต่มันคือกลไกทางสมองที่กำลังรับมือกับความสูญเสีย

 

วิทยาศาสตร์ทางสมองยืนว่ามนุษย์ไม่สามารถสับสวิตช์ปิดความเจ็บปวดได้ เมื่อเราพยายามฝืนกดทับแผลใจ สมองส่วนที่ใช้ประมวลผลและตัดสินใจจะทำงานช้าลง ร่างกายอาจจะนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน แต่สมาธิหลุดลอยไปแล้ว ซึ่งข้อมูลจาก Harvard Business Review ตอกย้ำว่าภาวะนี้ส่งผลเสียต่อการทำงานรุนแรงกว่าการที่พนักงานลาหยุดพักผ่อนไปเลยถึง 10 เท่า

 

✅  ฝืนทำงานทั้งที่ใจพังสร้างความเสียหายได้แค่ไหน :

 

ลองนึกภาพตามว่าคุณเพิ่งเลิกกับแฟนที่คบมาสิบปีเมื่อคืน เช้าวันต่อมาคุณต้องมานั่งพรีเซนต์โปรเจกต์สำคัญให้ลูกค้าฟัง ร่างกายคุณยืนอยู่ตรงนั้นแต่สมองคุณเบลอไปหมด พิมพ์ตัวเลขผิดพลาดและตอบคำถามตะกุกตะกัก

 

นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นจริงกับคนทำงานทั่วโลก สถาบัน The Grief Recovery Institute ประเมินตัวเลขความสูญเสียทางเศรษฐกิจของบริษัทในสหรัฐอเมริกาที่เกิดจากการฝืนทำงานทั้งที่จิตใจพังทลายไว้สูงถึง 225.8 พันล้านดอลลาร์ต่อปี ปัญหานี้ลามไปถึงระดับผู้บริหารระดับสูง สถาบันเดียวกันยังพบว่าผู้บริหารระดับจัดการถึง 85% ยอมรับว่าการตัดสินใจงานของตัวเองแย่ลงมากในช่วงที่เจอมรสุมชีวิตส่วนตัว และนำไปสู่ความสูญเสียทางการเงินของบริษัทจริงๆ

 

✅  มืออาชีพเศร้าได้ไหม เสียใจผิดหรือเปล่า :

 

โลกการทำงานยุคเก่าชอบสอนให้เราแยกเรื่องส่วนตัวออกจากเรื่องงานให้ขาด พอตอกบัตรเข้าออฟฟิศปุ๊บก็ต้องยิ้มรับบทคนเก่งทันที ซึ่งแน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ตลอดเวลาหรอก

 

ความเป็นมืออาชีพในยุคนี้จึงเปลี่ยนความหมายไปสู่การบริหารความคาดหวังให้เป็น ถ้ารู้ตัวว่าโฟกัสไม่ได้เต็มร้อย การเดินไปบอกทีมตรงๆ เพื่อหาทางออกร่วมกันคือความรับผิดชอบขั้นสูงสุดที่คนทำงานพึงมี เพื่อป้องกันไม่ให้ความผิดพลาดของตัวเองไปกระทบภาพรวมของบริษัท

 

✅  คนทำงานอย่างเราควรรับมือกับเรื่องนี้อย่างไร :

 

เมื่อความเปราะบางเป็นเรื่องธรรมชาติ นี่คือแนวทางที่ช่วยให้เราผ่านช่วงเวลาแย่ๆ ไปได้โดยไม่เสียงาน

 

✅  พนักงานควรประเมินความพร้อมของตัวเองก่อนเป็นอันดับแรก หากรู้สึกว่าสมองตื้อจนทำเรื่องสำคัญพลาด ให้สื่อสารกับหัวหน้าด้วยการเน้นไปที่ผลกระทบของงาน เช่น ช่วงนี้มีปัญหาส่วนตัวหนักมาก อาจจะโฟกัสงานได้ไม่เต็มที่ ขออนุญาตสลับโปรเจกต์ชั่วคราวหรือขอทำงานที่บ้านสักระยะ

 

✅  หัวหน้างานควรเน้นการรับฟังเพื่อทำความเข้าใจ ไม่ต้องพยายามเป็นไลฟ์โค้ชแก้ปัญหาชีวิตให้ลูกน้อง แค่สร้างพื้นที่ปลอดภัยให้พวกเขารู้สึกว่าบริษัทพร้อมสนับสนุน

 

✅  องค์กรต้องออกแบบความยืดหยุ่นให้เป็นสวัสดิการพื้นฐาน รายงานจาก Businessolver ชี้ว่าพนักงาน 92% พร้อมจะอยู่กับบริษัทต่อไปหากองค์กรมีความเห็นอกเห็นใจในช่วงวิกฤตชีวิต การให้เวลาพนักงานไปพักฟื้นใจคุ้มค่ากว่าการปล่อยให้เขาหมดไฟจนลาออกแล้วต้องเสียเงินจ้างคนใหม่มาแทนที่

 

การอนุญาตให้ตัวเองเศร้าและพักผ่อนในวันที่โลกใจร้ายไม่ได้แปลว่าคุณเป็นคนไม่เก่งหรือขาดความรับผิดชอบ แต่คือการแสดงความเคารพต่อความรู้สึกของตัวเองในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง การกล้าสื่อสารความเจ็บปวดออกมาอย่างซื่อตรงคือเกราะป้องกันชั้นดีที่ช่วยประคองทั้งจิตใจและหน้าที่การงานให้เดินหน้าต่อไปได้ ขอแค่จำไว้ว่างานที่ดีคือตัวเราที่ยังมีชีวิตและจิตใจที่แข็งแรงพร้อมสู้ต่อ

 

ที่มา the Standard

วันที่ 8 มิถุนายน 2569